sábado, 12 de enero de 2013

M'AGRADA PERDREM...









M’agrada perdrem en els records, allí et trobo cada cop que vull estar una estoneta amb tu… encara que hagin passat tants d’anys, sempre ets present dins el meu cor.
Dins de cada nit meva dorm el teu record, quan una altra nit llunyana en el temps, arraulits sota les estrelles  varem compartir tantes coses...  I ara cau altre cop la nit, diferent, però amb la seguretat que allí on ets, malgrat que distant, estàs amb mi, com jo estic amb tu...

Me gusta perderme en los recuerdos, allí te encuentro cada vez que quiero estar un ratito contigo... aunque hayan pasado tantos años, siempre estás presente en mi corazón.
Dentro de cada noche mía duerme tu recuerdo, cuando otra noche lejana en el tiempo, acurrucados bajo las estrellas compartimos tantas cosas... Y ahora cae otra vez la noche, diferente, pero con la seguridad de que allí donde estés, aunque distante, estás conmigo, como yo estoy contigo...

Dalmy Gascón 

HORAS BAJAS...








Les hores baixes m’envolten,  però un àngel de la nit, m’ha dit a cau d’orella que només puc estar així un dia, dos no… I saps? M’ha donat forces per continuar i obrir-me pas per les ombres que, com la nit més fosca, de tant en tant m’engoleix...
Aquest àngel jo sé que sempre esta aquí... i jo amb ell.


Las horas bajas me rodean, pero un ángel de la noche, me ha dicho al oído que sólo puedo estar así un día, dos no... Y sabes? Me ha dado fuerzas para continuar y abrirme paso por las sombras que, como la noche más oscura, de vez en cuando me engulle...
Este ángel yo sé que siempre está ahí... y yo con él. 

Dalmy Gascón

SIEMPRE ES DEMASIADO TIEMPO...








Para siempre… es demasiado tiempo, una eternidad. Cuando ya no existamos, lo que hemos sentido, amado, vivido… se perpetuará en las esencias de lo que hemos sido... Cuando nos vayamos definitivamente, esa memoria vivida y compartida, nos la llevaremos, para siempre…  a la nada donde acabamos todos dejando de existir.

Per sempre ... és massa temps, una eternitat. Quan ja no existim, el que hem sentit, estimat, viscut... es perpetuarà en les essències del que hem estat ... Quan ens anem definitivament, aquesta memòria viscuda i compartida, ens la portarem, per sempre ... al no-res on acabem tots deixant d'existir. 

Dalmy Gascón

Lunas hechas de palabras