miércoles, 27 de agosto de 2014

PARA LLENAR TUS OJOS DE PALABRAS...


Para llenar tus ojos de palabras escribo... Quizás, voces dibujadas en un  papel que te harán soñar, trazos, caminos de tinta, curvas, trenzados, enredaderas dando cuerpo a los sentimientos... Para llenar tu corazón de ternura escribo, lo que no soy capaz de decirte a la cara... Para llenar tus labios de lunas escribo... besos de papel robados, imaginados, arrebatados de un sueño que va despertando...
Para llenar tus ojos escribo... en las noches más solitarias, aquello que soy incapaz al despertar por las mañanas...



Per omplir els teus ulls de paraules escric... Potser, veus dibuixades en un paper que et faran somiar, traços, camins de tinta, corbes, trenats, enfiladisses donant cos als sentiments... Per omplir el teu cor de tendresa escric, el que no sóc capaç de dir-te a la cara... Per omplir els teus llavis de llunes escric... petons de paper robats, imaginats, arrabassats d'un somni que va despertant...
 Per omplir els teus ulls escric... en les nits més solitàries, allò que sóc incapaç en despertar pels matins... 


Dalmy Gascón

AHORA ESTOY MÁS SENSIBLE QUE NUNCA...



¿Sabes? Ahora estoy más sensible que nunca, ahora que me siento un perdedor, que ya no tengo dónde respirar amor... Me emociona leer  que" si me pides confianza, no te olvides de darme sinceridad..." Me emociona ver los ojos tristes de un amigo que se ha estrellado contra la soledad, que ha perdido lo mejor de su vida en un salto al vacío, buscando la luz de unos versos por escribir.  ¿ Sabes, compañera, compañero? Me hacen llorar palabras que dicen "si no te arriesgas a perder un poco con algo diferente, lo perderás todo con lo mismo de siempre..."  Y me muero de miedo... Y tiemblo, y lloro. No quiero caer en el vacío sin alas, sin la seguridad que te da la vida, cuando esta sigue a tu lado  ayudándote a respirar... 

Saps? Ara estic més sensible que mai, ara que em sento un perdedor, que ja no tinc on respirar amor... M'emociona llegir que "si em demanes confiança, no t'oblidis de donar-me sinceritat ..." M'emociona veure els ulls tristos d'un amic que s'ha estavellat contra la solitud, que ha perdut el millor de la seva vida en un salt al buit, buscant la llum d'uns versos per escriure. Saps, companya, company? Em fan plorar paraules que diuen "si no t'arrisques a perdre una mica amb alguna cosa diferent, ho perdràs tot amb el mateix de sempre..." I em moro de por... I tremolo, i ploro. No vull caure en el buit sense ales, sense la seguretat que et dóna la vida, quan aquesta segueix al teu costat ajudant-te a respirar... 


Dalmy Gascón

Lunas hechas de palabras