Me preguntas cuanto
tiempo se puede ocultar un “te quiero”...
mucho, quizá demasiado, siempre, toda la vida... labios sellados para que no
sepan de sentimientos... y los años se van diluyendo entre las manos,
ahora arrugadas... cansadas de tanto labrar silencios, de no escribir te quieros, de forjar tiempos de
palabras y vientos…
Hasta que un ángel pasa
en silencio… cauto y con miedo te miro a los ojos y confieso temblando lo que
siento... Como respuesta recibo un “ ¿Y me lo dices ahora?” Bajo la mirada y
sigo mis pasos…
Em preguntes quant temps
es pot ocultar un "t'estimo"... molt, potser massa, sempre, tota la
vida ... llavis segellats perquè no sàpiguen de sentiments ... i els anys es
van diluint entre les mans, ara arrugades... cansades de tant llaurar silencis,
de no escriure t’estimos, de forjar temps de paraules i vents...
Fins que un àngel passa
en silenci... caut i amb por et miro als ulls i confesso tremolant el que sento...
Com a resposta rebo un "I m'ho dius ara?" Baixo la mirada i segueixo
els meus passos...






.jpg)






