miércoles, 20 de agosto de 2014

SIEMPRE SE ACABA AMANDO...


Siempre se acaba amando a las personas equivocadas o a las que no te quieren, dándolo todo y, al final, sólo queda la triste sensación del fracaso, dando la espalda a las que de verdad te aman y las que sufren por ti. Y eso te hace sentir extrañamente perdido, solitariamente aislado, vencido... Me gustaría pedir perdón, dar marcha atrás y rectificar, perdonar a quién te ha hecho daño, un daño irreparable, también pedir disculpas por los besos robados y por robar, aunque dados con los sentimientos más puros que nunca he podido sentir. Pedir que todo fuera diferente, que no me sintiera dolido y engañado, que la gente que me rodea no me vea triste y desorientado y pedirte a ti que me lees comprensión aunque no sientas nada por mí...

Sempre s'acaba estimant a les persones equivocades o a les que no t'estimen, donant-ho tot  i, al final, només queda la trista sensació del fracàs, donant l'espatlla a les que de debò t'estimen i les que pateixen per tu. I això et fa sentir estranyament perdut, solitàriament aïllat, vençut...  M'agradaria demanar perdó, donar marxa enrere i rectificar, perdonar a qui t'ha fet mal, un mal irreparable, també demanar disculpes pels petons robats i per robar, malgrat que donats amb els sentiments més purs que mai he pogut sentir. Demanar que tot fos diferent, que no em sentís dolgut i enganyat, que la gent que m'envolta no em vegi trist i desorientat i demanar-te a tu que em llegeixes comprensió encara que no sentis res per mi...

Dalmy Gascón


No hay comentarios:

Publicar un comentario

Lunas hechas de palabras