La noche se nos hizo cómplice, equipaje en
este viaje distante, que nos separa y nos une. Y hablamos evitando roces de
amor y sentimientos… deambulando por los caminos infinitos de la insinuación…
Obviando sincerarnos… mientras llorábamos juntos para ocultar, lo que tú y yo
sabemos y no podemos evitar…
La nit se'ns va fer còmplice, equipatge en
aquest viatge distant, que ens separa i ens uneix. I parlem evitant frecs
d'amor i sentiments... deambulant pels camins infinits de la insinuació ...
Obviant sincerar-nos... mentre ploràvem junts per ocultar, el que tu i jo sabem
i no podem evitar ...
Dalmy Gascón

No hay comentarios:
Publicar un comentario